The smell of my Feelings

The melted time looked at my eyes.
Legions of thoughts whispering prayers
Three ancient gods stand next to me
they swear the truth I say.

The golden-eyed deer has knifed my love
drink's water of life straight from my mind
and offer's me a smile of holy sunshine.
oh! Three little gods,
take care my white blond dove.

The desert on her hair; a reflex of silver light
like air for life unique for me
a furious passion like the tide
is just a hope for now,
but true could be.

Ten deadly arrows
beautiful like dancing stars
they haven't touch me purposely,
dried my tongue; salt of the air
need my crazy thoughtful narrows.

What worth's more than a smile?
More than your smile?

Ten million years I waited
each million for one small and gentle finger
I felt my times crying. I saw your fingers dance
the three little ancient gods have witnessed.

From time to time I wonder
what is this smell like rose-petals burning?
Where is this fire and lighted by whom it burn's?

The marble temple is cold and strange
I walk alone
I hear the monks chant a slow and lazy hymn
candles give light and a solely fullmoon.

Sweet and lonely princess,
hidden well
give me the right hand of your heart
and let me walk with you the path of thoughts and fire
and feelings and life and love and desire

The need for you wetted my cheeks.

I saw your fingers dance on the air
and three little ancient gods, I have for witness.

What is this smell like burned rose-petals?

elis.g

I Am alone

I am not sure if it was
the shining star I prayed to,
or just a laughter at your lips.
or even worst, my empty hopes.

But now, I thing I know
and thus I am sure
the deepest sea is not that blue.
Feelings; flying from my soul
seeking your heart! I feel alone.

I drunk the flesh of thousand thoughts
listening to you. I know I sound like child.
but then again you worth much more...

I just was here; hopeless but strong.
I felt you there and thus I fear
I ask my self "do I belong?"
the answer comes to me as tear.

That's what I promiss you for sure.
I will not bother you again.
There is no feeling greater;
there is no hoping less;
I loved you; and I do;
but now is time for you to rest.

Μυρίζοντας Πόνο

Στην μυρωδιά του ηλιοβασιλέματος
σαν δάκρυ
κοπήκαν οι αναπνοές μου
που ριγούν την καρδιά
μιας άδειας πολιτείας,

Στο γαλάζιο που θυμίζει ιστορία
ένα καντήλι,
πάσχισε ν'ανάψει τον πόνο μου,
δυο έρωτες μωρά
πατήσαν τα σταφύλια του Αυγούστου,

Αναμνήσεις,
κόκκινα βήματα στην χρυσή άμμο,
γιασεμί και ρόδο.
Το βογκητό ενός άντρα που δεν κλαίει
έκανε τον έρωτα πλεξούδες,

κι εγώ
στάθηκα τα τραίνα να κοιτάζω,
περπάτησα στην άκρη του κυμμάτου,
και βράχηκα στα δάκρυά μου,
βλέποντας βαπόρια μ' εξερευνητές να πάνε.

Με το μελάνι της καρδιάς
ζωγράφισα δυο περιστέρια
στην άκρη της αμμουδιάς
μα τα πήρε το άκαρδο κύμα,

Δεν άντεξα,
και το ποτήρι άδειασε μελαγχολία,
τότε,
ο κεραυνός χτύπησε το δέντρο
που έπεσε μυρίζοντας πόνο.

και η ψυχή μου
ακολουθώντας σιμά το χορό της πεταλούδας
υψώθηκε στο γαλάζιο σου χέρι ουρανέ,
βασιλιά παντογνώστη,

στον πόνο του ίμερου αφέθηκα
και το κορμί μου σφαδάζει τον πόθο
της λευτεριάς απ΄ τον κόσμο,
της συντροφιάς κάποιου θεού.

Τη γραμμή απ'το χέρι διαβάζω
στον καφέ,
και στ 'αστέρια κρεμιέμαι,
ποδηλατώ, μπουσουλώ και πετάω
αλλά ακόμη πονάω.

elis.g

.-