στα μάτια σου σαν την φωτιά
τα χείλη μου δρόσισα με τ’ όνομά σου
τα χέρια σου, ύμνος, λατρεία στο κορμί μου
το δείγμα που μένει σχισμένης αγάπης,
κουρέλια και νιώθω την πόλη βαριά.
Η ανάσα της μνήμης στεγνώνει τα χείλη,
μου πιάνει το χέρι, σε υπόγεια πηγαίνω
να βρώ τη ζωή μου που πέρασε φεύγει
να δω τη ψυχή μου καντίλι που καίει
η σκέψη σκοτώνει και καίει!
- ειν’ ώρα να φύγω!
Στα μάτια σου είδα έναν ήλιο να λάμπει μα μ’ έκαψε κι είναι αργά.
Στους δρόμους της πόλης χαράζει η σελήνη εσένα,
τις νύχτες θλιμένη σκιά
και βλέπει με οίκτο να υψώνεις τα χέρια
με δάκρυα σε ύμνους και θρήνους. μια μοναξιά.
- μα είν’ ώρα να φύγω
Στα μάτια σου είδα χλωμή τη αγάπη σεμνή μα και λάγνα,
αγνή σα μια πόρνη και ψεύτρα στο τρόπο που ζεί.
Η ανάσα της μνήμης στεγνώνει τα χείλη
μου πιάνει το χέρι, σε υπόγεια πηγαίνω
να βρώ τη ζωή σου που πέρασε πάει
να δω τη ψυχή σου καντίλι σβησμένο
η σκέψη σκοτώνει και καίει!
- ας έρθεις κι ας πάω
Τι είδες τη νύχτα που τόσο φοβάσαι;
μονάχη στο δρόμο, χτυπά η καρδιά σου
τσιρίξαν τα φρένα στο κρύο ντουβάρι
και πλάθει ο νούς μου εικόνες σε μέλλον
παρόν και φοβάσαι θυμάμαι.
φοβάμαι, θυμάσαι;
Κουφάρι ψυχρό το γλυκό το κορμί σου,
μια στάλα απ΄τα χείλη στραγγίζει
στη κόκκινη λίμνη που λάμπει η σελήνη και φαίνεται μαύρη κι ωραία,
κανείς δεν κερδίζει τη πάλη στην πόλη τις μόνες τις νύχτες
το κρύο ντουβάρι, τα φρένα που τρίξαν,
μου λείπεις , μου λείπεις μου λείπεις.
- ας έρθεις να πάω.
elis.g
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου